ฉันอยากเป็นนักเขียนบท
ถ้าจะให้เจาะจงเลยคือ
ฉันอยากเป็นนักเขียน ที่เขียน เรื่องสนุกๆ แล้วเอามาทำเป็นละคร
ฉันก็เลยตั้งใจเขียนสคริปต์ที่จะส่งประกวด
ฉันเขียนเป้าหมายและธีมในการทำละคร
จากนั้นก็เขียนเรื่องย่อทั้ง 16 ตอน
ฉันจะเขียนนำเสนอ พร้อมกับใส่ประวัติตัวละครไปด้วย
และสคริปต์ฉบับเต็มทั้งตอนหนึ่งและตอนสอง
[จบตอนสอง]
[สคริปต์ตอนสอง] [เรียกดู...]
[30 ยังแจ๋ว]
[เปิด]
ฉันใช้สคริปต์ที่ยังไม่เสร็จดี สมัครเข้าการแข่งขัน
[บันทึกงานเรียบร้อย ขอบคุณที่เข้าร่วม]
จากนั้นก็โทรหาบริษัทโปรดักชันที่อยากทำงานด้วย
โทรถามว่าพวกเขาจะทำละครให้ฉันได้มั้ย
ค่ะ สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ ฉันนักเขียนอิมจินจู
อ่อ ไม่รู้จักฉันสินะคะ
สวัสดีค่ะ
เราเจอกันตอนคุณไปบรรยายที่ สถาบันอบรมนักเขียน
พีดีคะ ทำไมไม่รับสายเลยล่ะคะ
ฉันเขียนสคริปต์เสร็จแล้ว คุณช่วยอ่านหน่อยได้มั้ยคะ
ฉันส่งไปแล้วค่ะ
สวัสดีค่ะผู้กำกับชิน
ไม่ใช่เบอร์ผู้กำกับชินซังฮยอนเหรอคะ
ตายแล้ว นี่ผู้กำกับอันแจฮยอนนี่นา
ขอโทษทีค่ะ
พูดให้ชัดเจนก็คือ ฉันอ้อนวอนให้พวกเขาอ่านสคริปต์ฉัน
หวังว่าจะมีคนสนใจบ้าง
ฉันไม่ได้จะถามเรื่องนี้ค่ะ
[30 ยังแจ๋ว]
ว้าว สคริปต์
เมื่อเร็วๆ นี้ฉันร่วมเป็นคณะกรรมการตัดสิน งานประกวดเขียนสคริปต์
จะพูดยังไงดี
- น่าแปลกใจ - น่าแปลกใจเหรอ
ใช่ แปลกใจ
มันดูยุ่งเหยิง อ่อนประสบการณ์
แต่ยิ่งอ่านยิ่งสนุกนะ
ได้ที่หนึ่งรึเปล่า
ฉันพยายามดันแล้ว แต่พวกอาวุโสบอกว่า "นี่ไม่ใช่สคริปต์"
ชักจะสนใจแล้วสิ
"30 ยังแจ๋ว"
[โดย อิมจินจู]
น่าเสียดายที่สคริปต์ที่ส่งไปแข่ง...
ถูกปัดตกไป และกรรมการอาวุโส ก็ไม่ชอบด้วยเหมือนกัน
แต่ยังไงมันก็ยังเข้าตาผู้กำกับ
เรื่องน่ามหัศจรรย์บางอย่างได้เกิดขึ้นกับฉัน
ผมว่ามันสนุกดี
ใจผม...
เต้นรัวเลย
คิดยังไงถ้าต้องทำงานกับผม
ผู้กำกับยื่นข้อเสนอด้วยความจริงใจ
ผมอาจไม่แคร์เรื่องคำพูด แต่กับงานผมไม่ใช่แบบนั้นนะ
แค่มีของมาส่งผมก็ดีใจแล้ว
ชอบอ่านเมนูในร้านอาหารด้วย
แต่ผมรักงานนี้มาก เทียบกับเรื่องพวกนั้นไม่ได้เลย
นี่เป็นงานที่ผมรักมากกว่าทุกอย่าง
ผมอยากร่วมงานกับคุณ
ไม่ใช่ไม่แคร์ แต่แคร์มาก
ช่วยเชื่อใจผมสักครั้ง
เขาทำงานด้วยความจริงใจ
นี่ผู้ช่วยผู้กำกับผม
นี่นักเขียนของเรา
สวัสดีครับ
แล้ววิกฤตก็ไม่จบลงแค่นั้น
แล้วทำไมต้องรินเหล้าให้ผมด้วย
ฟังนะ ผมก็เคยมีรักในวัยเด็กเหมือนกัน
ไหนบอกว่าไม่เชื่อเรื่องความรักไง
ทำไมจู่ๆ ก็มีเล่าเรื่องความรักเต็มไปหมด
ตอนแรกผมเชื่อไง คุณคิดว่าเราจะเป็นงั้นตั้งแต่เกิดเลยเหรอ
"ผมไม่เชื่อเรื่องความรัก"
กลับบ้านเถอะ น่าจะสบายกว่า
ไปดื่มต่อที่บ้าน ลุย
ไปได้!
- ไอ้คนบ้า - ยัยผู้หญิงบ้า
- ไอ้คนเฮงซวย - ยัยแม่มด
ห่าราก
คุณจะสร้างละครได้ใหม่...
ทุกตอนแน่ๆ ใช่มั้ย
คุณดูได้จากเรื่องย่อของแต่ละตอนเลยค่ะ
เราเตรียมไว้ถึง 16 ตอนแล้ว
ถ้าคนดูเบื่อ ฉันก็เตรียมเรื่องสำรองไว้แล้วค่ะ
เผื่อว่าเราได้เรตติงดี
เราจะได้ใช้โอกาสนี้ทำภาคต่อได้ด้วย
ฉันว่านี่เป็นข้อดีของละครค่ะ
ละครควรจะเป็นสิ่งที่ทำให้คนดู อยากรู้เรื่องราวในตอนต่อไป
แต่นี่ไม่ใช่ซิตคอม 20 นาที ที่ฉายกันอยู่ทุกวัน
คนดูต้องรอถึงห้าวันกว่าจะได้ดูตอนต่อไป
แต่ละครทำให้คนดูรู้สึกว่า ข้ามไปตอนนึงก็ไม่เป็นไร
มันไม่ทำให้คุณรู้สึกไม่สบายใจเหรอ
ละครของเราคล้ายๆ กัน ในแต่ละตอนแต่ก็ต่างกันนะคะ
ไม่ใช่การหลอกล่อเพียงครั้งเดียว แต่ใช้ความเห็นอกเห็นใจแทน
แล้วตัวละครเราก็มีพลังด้วยค่ะ
คุณคิดว่าตัวละครมีพลังจริงๆ เหรอ
มันไม่เน้นเรื่องผู้หญิงมากไปเหรอ
โปรแกรม
สคริปต์ที่ไม่ได้โปรแกรมฉาย...
ก็เป็นแค่จดหมาย ที่เกือบจะได้เป็นละคร
ทั้งคำพูดและความฝันของนักเขียน...
จบลงที่ฮาร์ดไดรฟ์
และหลับไหลอยู่ในนั้นไปอีกนาน
ในสถานการณ์ที่วิกฤตแบบนี้
ฉันได้แต่รอการตัดสินใจของผู้อาวุโส
พูดให้ชัดๆ ก็คือ ฉันรอการตัดสินใจ ครั้งสุดท้ายของผู้อาวุโสอยู่
ซึ่งไม่ชอบการเขียนของฉัน
จะทำละครเนี่ยไม่ง่ายนะ
พี่นั่งนิ่งนานเกินไปแล้ว
- ใช่ ฉันลดน้ำหนักอยู่ - นั่งเฉยๆ นี่ลดได้ด้วยเหรอ
ลดได้ ไม่ต้องกินเยอะๆ ขยับตัวบ่อยๆ
มันได้ผลกว่าถ้าฉันไม่กินหรือขยับตัว
มันควรจะเป็นกินน้อย ขยับตัวเยอะๆ ไม่ใช่เหรอ
นายมายุ่งอะไรด้วย
- พี่โอเคนะ - โอเค
ไม่โอเคเห็นๆ ให้ผมช่วยอะไรมั้ย
เอาเงินมา สักหมื่นล้านวอน
ถ้าผมให้หมื่นล้านวอน พี่จะมาเป็นของผมมั้ย
ไม่ เงินจำนวนนั้นไม่พอ ที่จะทำให้ฉันเป็นของนาย
ทำไม ทำไมล่ะ
ถ้ามีเงินมากขนาดนั้น
นายคงเอาไปให้ผู้หญิงที่สาวกว่า สวยกว่าฉันแล้ว
ถ้างั้น...
พี่อยากให้ผมทำอะไร
เอาเงินมาหมื่นล้านวอน โดยไม่ต้องมีเงื่อนไข ไม่งั้นก็ไม่ต้องมายุ่ง
งั้นผมไปละนะพี่...
ผมรักพี่พอๆ กับเงินหมื่นล้านเลย
- ไปเลย - โอเค
ในการแก้ปัญหา เราต้องทำงานหนักขึ้น
ว่ากันว่าความพยายามจะไม่ทรยศเรา
ต่อให้คำตอบในข้อสอบเลข จะเข้าใจยากในบางครั้ง
ความขยันเป็นเรื่องธรรมชาติ
แต่บางทีวิธีนั้นก็ไม่เวิร์ก
เพราะความเป็นธรรมชาติ มันไม่ธรรมชาติเลย
แล้วคุณก็จะเริ่มสงสัยว่า คนที่พูดประโยคนั้น...
เกิดมาพร้อมกับยีนที่ดีกว่า แล้วทำเหมือนมันเป็นเรื่องธรรมชาติ...
เมื่อเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น ให้พยายามอยู่นิ่งๆ ไว้
คงจะเป็นเพราะสัญชาตญาณ ที่บ่งบอกว่าอย่างน้อยฉันก็อยากเก็บแรงไว้
ไม่กินหรอก
"คนไม่ทำงานก็ไม่มีสิทธิ์กิน"
ฟังดูเหมือนเป็นกฎหมายที่ไม่ยุติธรรม
แต่ในตอนนั้นกลับรู้สึกเหมือน มันเป็นกฎหมายแรงงานมาตรฐาน
เราไม่คู่ควรกับการมีชีวิตอยู่
ใจฉันคงจะต่อต้านความคิดที่ว่า ใช้ชีวิตไปอย่างไร้ค่า แล้วก็น้ำหนักขึ้น
ฉันจะไม่กินข้าว
ฮัลโหล
ไปกินข้าวกัน
- นี่ใครคะ - ผมจะไปหาคุณ
คุณโทรผิดแล้ว
แถวบ้านคุณมีร้านอาหารอร่อยๆ มั้ย
ผมว่าจะชวนไปทานข้าว ถ้าสภาพคุณเหมือนคนไม่ได้กินอะไร
ดูเหมือนคุณจะกินข้าวได้อยู่นะ
ฉันไม่ได้กินเลย ตาบ้า
แต่น แต๊น!
- รับไปสิ - นี่อะไรคะ
หอม ต้นหอม
ทำไมไม่ซื้อดอกไม้มาให้ฉันล่ะคะ
ซื้อต้นหอมให้มันไม่เหมือนกันเหรอ
จะไม่ให้ผมเข้าไปเหรอ
เราต้องเข้มแข็งนะ
ไม่ได้ว่าต้องใช้พลังอะไร แต่เราต้องเข้มแข็งกว่าเดิม
มากินต้นหอมกันเถอะ
- ทำไมต้องเป็นต้นหอมด้วย - กินแล้วแข็งแรงนะ
- ผมรู้ว่าคุณทานข้าวเช้าแล้ว - ยังไม่ได้กินค่ะ
ต่อให้อิ่มแล้วก็ควรกินหน่อยนะ การกินคือความรักของมนุษย์
รู้มั้ยว่าใส่ต้นหอมในต๊อกบกกี จะทำให้มันอร่อยมาก
- คุณเกลียดต๊อกบกกีเหรอ - ใช่ค่ะ
ทำไมเพิ่งมาบอกกันเล่า
ผมทำเมนูนี้มาตลอดเลย ไปทำที่บ้านคนอื่นด้วยซ้ำ
คุณขอให้ฉันกินต้นหอม ฉันจะกินให้นะ
อ้อใช่
ใช่ งั้นมากินต้นหอมกัน
หืม...
อร่อยจัง
กลบรสต๊อกบกกีหมดเลย
ต้นหอมอร่อยจัง
คุณอาจไม่ชอบต๊อกบกกี แต่ซอสมันรสชาติดีนะ
น้ำจิ้มโคชูจังอร่อยที่สุด ฉันถึงได้ชอบประเทศนี้
กินให้เยอะๆ นะครับ
ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย
คุณดูทำตัวดี
ปู่ผมเคยบอกว่า
อย่าสั่งให้คนที่ยังไม่ได้กินอะไรไปทำงาน
จะให้ฉันกินแล้วไปทำงานด้วยเหรอคะ
ใช่ ถ้าผมไม่ทำงาน
ผมจะรู้สึกผิด
กินให้หมดแล้วไปตั้งใจทำงานดีกว่า
อย่ารู้สึกผิดเลยนะ
อาจดูเหมือนเราไม่ได้ทำอะไร
แต่ที่คุณเห็นมันไม่ใช่ทุกอย่าง
อวัยวะภายในกำลังย่อยอาหารที่เรากิน
ตอนนี้เรากำลังทำบางอย่าง ตามธรรมชาติอันสูงส่ง
เหมือนว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาๆ
คุณคิดว่าร่างกายมนุษย์ปกติมั้ย
ไม่ ผมไม่คิดงั้น
นั่งอยู่เฉยๆ นะ
โอเค
ว่าแต่
รู้ใช่มั้ยว่าเราต้องหาบริษัททำโปรดักชัน
ผมหวังว่าเราจะได้คุยกัน...
ไง โซมิน
- มินจุน... - ว่าไง
วันนี้ฉันมีงานอะไร
ถ่ายสารคดี
- ฉันถ่ายมันทุกวันเลยนะ - ไม่มีงานอื่นแล้ว
ไม่มีงานอื่นแล้วเหรอ
ใช่ ไม่มีแล้ว
อืม
งั้นวันนี้เราคงจะยุ่งมาก
ฉันเตรียมตัวมาแล้ว
- รีบๆ มาสิ เดี๋ยวสาย - โอเค
เสี่ยงจัง
- ยังไงเหรอ - เธอเป็นตัวเองมากเกินไป
- แล้วไม่ดีเหรอ - เป็นตัวเองมากเกินไป...
มันก็ทำให้ดูเสแสร้งได้เหมือนกัน
อคติไปหน่อยมั้ย
ฉันเอาแต่คิดว่านี่เป็นตัวตนของเธอจริงๆ
- แต่... - คงไม่ใช่ในกรณีนี้สินะ
ทำไมถึงทำอะไรดูไม่เป็นธรรมชาติเลยนะ
ฉันจะทำยังไงดี
ผมว่าเธอดูสบายๆ อยู่กับคุณนะ
- จริงเหรอ - เท่าที่มองเหมือนทั้งเกลียดทั้งชอบไปพร้อมกัน
- หมายความว่าไง - คุณแค่ชอบอะไรไม่เหมือนกัน
แต่โซมินก็ฉลาดเหมือนกัน
เธอเป็นคนสวยมาตลอดชีวิต
มันเป็นสัญชาตญาณป้องกันตัว ที่ต้องทำเหมือนไม่ฉลาด
คนฉลาด...
มักชอบให้คนมาอิจฉาและนับถือ พร้อมๆ กัน
- โทษที - คุณทำอะไรผิดเหรอ
ผมชมผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าคุณ
อย่าชมบ่อยนักล่ะ
ได้
พูดต่อสิ
ถ้าให้ผมออกความเห็น
คุณควรจะไปอยู่ในสารคดีกับเธอด้วย
หืม
มันจะช่วยลดความเป็นดาราดังได้
ถ่ายด้วยกันแล้วคุณจะได้ถามคำถามเธอได้
สร้างสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด แล้วก็ควบคุมมัน
ถ่ายคุณสองคนตอนถกปัญหากันให้ดูสมจริง
แบบนั้นจะเปลี่ยนรูปแบบไปเลย
กลายเป็นหนังผจญภัยเลยสิ
ลุยๆ หน่อยก็เซ็กซี่ดีนะ
ถ้าเซ็กซี่ ฉันก็อยากทำ
ก่อนหน้านี้ไม่คิดว่าฉันเซ็กซี่เหรอ
ที่จริงผมชอบคุณเพราะคุณเซ็กซี่
นี่ เก็บกล้องไปกันเร็ว
โอเค
ต้องเล่นอีกกี่รอบเนี่ย ผมจะบ้าตายแล้ว
อันนี้ไม่ต้องถ่ายแล้ว
- เธอรู้รึเปล่า - ไม่ ไม่รู้
สีหน้ากับความรู้สึกเธอเปลี่ยนไปเร็วมาก
มันดูไม่ธรรมชาติเลย ไม่ว่าจะตัดต่อยังไงก็แล้วแต่
ฉันพยายามทำให้ไทม์ไลน์ ดูเป็นธรรมชาติ
คนที่ไม่รู้จักเธอคงคิดว่า มีบางอย่างถูกลบออกไป
ทุกคนในวงการไม่ได้เหมือนกันหรอกเหรอ
เหมือนพวกนักเขียนกับผู้กำกับ
แต่ระดับการเปลี่ยนแปลงมันไม่เหมือนกัน
ฉันหาวิธีดีๆ ตัดต่อเธอไม่ได้เลย
เธอเหมือนผู้หญิงอายุ 20 ตอนเล่นเบาะเลื่อน
แต่ตอนนี้เหมือนยายอายุ 80 ปี
เหมือนยาสีฟันจากอายุ 20 ถึง 80
ชอบเล่นเบาะเลื่อนเหรอ
ตอนยุ่งๆ เรื่องงาน ฉันไม่รู้สึกเหมือนตัวเองทำงานเลย
พอเป็นแบบนั้น
ฉันจะขอให้มินจุนพามาเล่นเบาะเลื่อน
พอเล่นไปได้สักสองสามรอบ
ความรู้สึกแย่ๆ ในชีวิตก็หายไปหมด
พอรู้สึกผิด ฉันก็จะจะอยากกลับไปทำงานอีก
"เมื่อสนุกมามากพอแล้ว ก็ถึงเวลาต้องกลับไปทำงานต่อ"
ความรู้สึกผิดเป็นแรงผลักดัน
ใช่ แบบนั้นแหละ
แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้จะไปไหน
ฉันไม่มีงานต่อ
มินจุน
นายทำยังไงเวลารู้สึกว่าชีวิตมีแต่เรื่องแย่ๆ
ไม่แน่ใจเหมือนกัน
เรื่องแย่ๆ ส่วนใหญ่...
ก็มาจากเธอ
ผมพยายามใจเย็นให้มากที่สุด
เมื่อถูกจับได้ก็จะทำเหมือนสู้ไม่เก่ง
จากนั้นก็ยิ้มให้เธอ ใช่ แบบนั้นเลย
ตากล้อง แล้วคุณล่ะ
เหมือนกันเลยครับ ตั้งแต่เริ่มทำงาน
ผมมักจะกลัว
แต่ก็มักจะเก็บมันไว้
ถ้าผมรออยู่เฉยๆ พวกผู้ใหญ่ก็จะสั่งผม
แล้วผมก็ทำ
แค่นั้นแหละ
แล้วเธอล่ะ
เหมือนกันนั่นล่ะ
ฉันทำอะไรบางอย่างเพื่อแก้ไข ทุกคนก็เหมือนกัน
งั้นฉันควรทำยังไง
ตอนนี้เธออยากทำอะไร
การแสดง
ต้องส่งประวัติตัวเอง ไปเหมือนสมัยก่อนมั้ยนะ
น่าหดหู่เกินไปแล้ว ไปดีกว่า
มินจุน ไปเล่นอีกรอบมั้ย
เธอนี่เหมือนยาสีฟันเลย
เล่นอีกสัก 100 ครั้ง
เล่นจนกว่าฟันจะขาว
นึกว่าเธอเป็นไบโพลาร์ แต่ที่ดูก็ปกติดีนะ
เวลาเป็นไฮเปอร์ เธอก็จะหาทางทำให้ตัวเองเครียด
พอเครียดก็จะหาทางเป็นไฮเปอร์
เธอไม่ได้รนหามันหรอก แค่หลีกเลี่ยงมันก็เท่านั้น
การทำตัวเป็นคนธรรมดาคงจะยากน่าดู
มินจุน
ไหนๆ ก็มาพาจูแล้ว เราไปเอาต์เล็ตกันดีมั้ย
จะถามทำไม ในเมื่ออยากไป เธอก็ได้ไปอยู่แล้ว
วิกฤตชีวิตจะเข้ามาหาเราทุกวัน ในเวลาเดียวกัน
เราให้เวลาตัวเองเตรียมตัวรับมือกับมัน
ยืดแข้งยืดขา...
เพื่อเติมพลังชีวิตให้มากที่สุด
วิกฤตมาเยือนแล้ว
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
เธอไม่พูดอะไรเลย
วันนี้โดนหนักแน่
บางวันปัญหาก็หายไปอย่างรวดเร็ว
ฉันกลับก่อนนะ อยากทำอะไรก็ตามสบาย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
แต่หัวหน้าเราทำงานหนัก อย่างไม่น่าเชื่อ
เราไม่ได้ทำอะไรเพื่อ หลีกหนีปัญหา
เราแค่...
- ก้มหน้าก้มตาทำงาน - ก้มหน้าก้มตาทำงาน
คุณแม่
ตกใจหมดเลย
คุณผู้กำกับ อยู่นี่ด้วยเหรอ
ครับ
ผมดีใจจังที่ได้เจอคุณแม่
คุณนักเขียน
แม่คุณมาแล้ว นั่งเฉยๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน
ลุกมาทักทายแม่คุณเร็ว
ไม่ ไม่เป็นไร ฉันชอบตอนเธออยู่นิ่งๆ แบบนี้
ช่วงเวลาที่ฉันมีความสุข หลังคลอดลูกสาว
ก็คือตอนที่เธออยู่นิ่งๆ แบบนั้น
อย่าไปยุ่งกับเธอเลยนะ
ชายหญิงในวัยที่สร้างครอบครัวได้
มาอยู่ในบ้านเดียวกันตามลำพัง
กลัวว่าจะไม่มีอะไรน่ะสิ
เดี๋ยวฉันก็กลับแล้ว
ล้อเล่นน่ะ
ทำอะไรอยู่ ทำไมถึงนิ่งแบบนั้น
ลงไปนั่งอีกทีสิ
ไม่เอาหรอก
ผมโดนเมียนอกใจ จะให้ผมมาพูดเรื่องการใช้ไม้ถูพื้นเนี่ยนะ
แถมยังต้องให้ผมดื่มด่ำไปกับมันด้วยเหรอ
จะบ้ารึเปล่า
อย่าเข้ามา อย่าได้กล้าเชียวนะ
อย่าเข้ามา
อย่าได้คิดจะกล่อมผม
งั้นคุณก็ไม่ควรจะตกลงตั้งแต่แรก
เขาชอบเป็นแบบนี้หลังบอกว่าจะยอมทำ
ที่เป็นแบบนั้นเพราะเขาจำบทพูดไม่ได้
ถูกต้อง
ผมไม่รู้ ไม่ต้องมามองเลย หันไปๆ
[ไกด์ไลน์สำหรับห้องแต่งตัว]
แปรงหยาบจัง
บอกว่าเจ็บไง
เขานิสัยไม่ดีที่เอาแต่ซื้อข้าวของตัวเอง
ในขณะที่คนอื่นไม่มีโอกาสง่ายๆ แบบนี้
ผู้จัดการ เราจะผ่าน ช่วงเวลายากๆ นี่ไปได้ยังไงครับ
ก่อนหน้านี้คุณยังเรียกฉันว่ารุ่นพี่อยู่เลย
ตอนนี้คุณเป็นผู้จัดการแล้ว
คุณจะรู้สึกเหมือนเป็นผู้จัดการในละครเลย
ผมต้องเป็นตัวเอกตอนเล่นละครกับคุณแน่
เหมือนตัวเอกที่กลายเป็นซินเดอเรลลา สมัยปัจจุบันใช่มั้ยนะ
ใครบอกล่ะว่าซินเดอเรลลาต้องเป็นผู้หญิง
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้จัดการที่เจ๋งดี
งั้นมาคบกันดูมั้ย
- ขอแต่น้ำซุปนะคะ - ขอแต่น้ำซุปนะครับ
ได้เลย
- หยิกก่อนได้บุญ! - หยิกก่อนได้บุญ!
เราเตรียมอเมริกาโนเย็น เมนูโปรดมาให้ครับ
ทานให้อร่อยนะ
ผู้กำกับคะ
ค่ะ ฉันก็ไม่ได้หวังว่าคุณจะโต้ตอบเหมือนกัน
เรามาคุยกับคุณอีกแล้ว
เราเบรคอยู่ ให้ผมพักเถอะ
ที่ฉันมาเพราะฉันก็อยากพักเหมือนกันค่ะ
จะพักได้ก็ต่อเมื่องานเสร็จ
งั้นก็ไปทำงานให้เสร็จ อย่ามากวนคนที่พักอยู่
ที่จริงงานฉันเสร็จแล้วค่ะ
ฉันได้ดีลโฆษณาสินค้า คุยเรียบร้อยแล้ว
แล้วก็ได้ตัวเลขค่าถ่ายงานมาแล้ว
แต่ถ้าไม่ได้โปรโมตสินค้าตามที่คุยกันไว้
ไม่เกี่ยวว่าจะกวนใจใคร แต่มันเป็นการผิดสัญญาค่ะ
ทำไมต้องมาพูดแบบนี้กับผมด้วย คนที่มีปัญหาคือนักแสดง
มันก็เป็นแบบนี้ตลอดแหละ
มันไม่ควรจะเกิดขึ้นนะคะ
เราคุยทุกอย่างกันล่วงหน้าแล้ว
แต่จู่ๆ ทั้งนักแสดง ผู้กำกับ ช่างกล้อง แม้แต่ผู้จัดการก็เมินเฉย
คุณอยากให้ฉันทำยังไง
ลองเรียกเราว่า "โอป้า" ดูสิ
ทั้งนักแสดง ผู้กำกับ ช่างกล้อง ผู้จัดการ ทุกคนเป็นผู้ชายหมดเลย
ไม่มีผู้หญิงเลยใช่มั้ย
ถ้าลองเรียกเราว่าโอป้า ทำตัวน่ารักๆ มันอาจจะเวิร์กก็ได้นะ
ใครก็ได้...
ช่วยทำให้โอป้าพวกนี้เป็นผู้หญิงที
ทำไมไม่ใช้วิธีง่ายๆ ทำแบบที่บอก
แต่กลับเลือกที่จะทำให้เรื่องมันยากขึ้น
รอด้วย โอป้า
ไม่อยากเชื่อเลยว่ายังมีคนแบบนี้อยู่อีก
ล้างหูด้วยนะครับ ได้ยินแต่เรื่องสกปรก
เราไม่ได้ยินอะไรเลย
มีคนมา
เธอคงเป็นอินกุกใช่มั้ย
ยินดีที่ได้รู้จักนะ ได้ยินเรื่องเธอมาเยอะเลย
อินกุก เธอควรไปล้างมือก่อนนะ
กินข้าวมารึยัง ปกติอาหารที่โรงเรียนไม่อร่อยใช่มั้ย
อินกุก เกิดเรื่องไม่ดีกับเธอรึเปล่า
เดี๋ยว จะไปไหนเนี่ย
ฉันแค่อยากคุยด้วยนะ
อินกุก เดี๋ยว อย่าเพิ่งไป
คุณไม่ได้งานยุ่งสักหน่อย ทำไมชอบมากินข้าวสายๆ
ผมรอผู้กำกับน่ะ
อ้อ
พักหลังผู้กำกับไม่ได้มากินข้าวที่นี่เลย
แถวนี้มีร้านอาหารเปิดใหม่เหรอ
เขาไปหาคุณนักเขียนตั้งแต่เช้าแล้ว
เรามีปัญหาเรื่องเวลาฉายน่ะ
อยู่ด้วยกันตั้งแต่เช้าเลยเหรอ
ทำไมครับ
คุณยังวอแวผู้กำกับซนอยู่เหรอ
- ไม่ได้วอแว แค่ยังรักเขาอยู่ - ห้ะ
ฉันตัดสินใจทำแบบนั้น ไม่ต้องไปวอแว แต่ก็ยังรักเขาอยู่
ไม่เหมือนใครดีแฮะ
คุณรู้มั้ยว่าผู้กำกับชอบคุณอิม
- อะไรนะ - ชัดเจนออก
อะไรชัดเจนครับ
สายตาเขาน่ะ เขาเป็นคนซื่อตรง เป็นคนมั่นใจในตัวเองสูง
เขามักจะมองตาคนเวลาคุยด้วย
สไตล์คนทำธุรกิจเลย
แต่เวลาคุยกับคุณอิม เขาไม่กล้าสบตาเธอนาน
จ้องฉันแบบนั้น มันใช้พลังงานเยอะนะ
- ทำไมล่ะ - ใจคุณจะเต้นรัว
การมองอะไรแบบไม่มีความหมาย
การพูดเพ้อเจ้อก็ต้องใช้พลังงานเยอะเหมือนกัน
คุณนักเขียน
ฟังนะ
ตอนนี้เรา...
กำลังนั่งย่อยอาหารที่เรากิน
แต่ยังไงก็ตาม
เราควบคุมลำไส้ไม่ได้
เคยเห็นลำไส้กับตาตัวเองรึยัง
ถ้ามีเนื้องอกในช่องท้อง
คุณจะใช้แหนบหนีบมันออกมามั้ย
มีอย่างอื่นที่เราต้องทำ ด้วยการใช้แรงที่เรามี
คุณต้องมีเหตุผลที่ดีกว่านั้น
เปิดประตู หันไปทางซ้าย แล้วก็หยิบของที่อยู่บนชั้นที่สามมา
ฉันชอบกระเป๋าแบรนด์เนมนะ
แต่ฉันมีมันแค่ใบเดียว
แล้วยังไงต่อ
มีความแตกต่างระหว่าง...
การอยากได้อะไรสักอย่าง กับการเป็นเจ้าของสิ่งที่เราอยากได้
เพื่อปิดช่องว่างระหว่างสองอย่างนี้
ฉันต้องทำงานหนักมาก เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ฉันปรารถนา
แต่ก็นั่นแหละ
คุณจะพูดอะไร
โลกเรามันแปลกเกินไป
ฉะนั้นรอบนี้ฉันจะพยายามอยู่นิ่งๆ
ยิ่งพูดว่าจะอยู่นิ่งๆ
มันยิ่งฟังดูแปลกนะ
ฉันไม่คิดว่าพยายามตั้งมาก กลับมาไกลได้แค่นี้
บางทีถ้าฉันอยู่เฉยๆ อาจมีกระเป๋าแบรนด์เนมร่วงลงมาก็ได้
ยังไงโลกเราก็ประหลาดอยู่ดี
ฉันจะลองเสี่ยงโชคดู ต่อให้โอกาสมันจะน้อยนิด
นี่ถือเป็นเหตุผลที่เพียงพอสำหรับวันนี้แล้ว
ผมว่ามันเป็นไปไม่ได้
คุณคิดว่ามันจะหล่นลงมากจากฟ้าเหรอ
หล่นลงมาแบบนั้นเลยเหรอ
จะหล่นลงมาหรือจะกลิ้งไปก็ได้
กลิ้งเหรอ
ให้ตาย
อย่างน้อยเราก็ได้คุยกัน
ทำไมผมต้องชอบทำอะไรแบบนี้ด้วย
ปกติเขาจะนั่งหลังค่อม แต่อยู่ต่อหน้าคุณนักเขียนจะนั่งหลังตรง
เขาชอบเล่นมุกน่าเกลียดๆ
เขาก็เล่นมุกกับคุณนักเขียนนะครับ
ก็ต้องทำสิ
แต่เขาจะเล่นมุกที่มันดูมีอะไรหน่อย
ดูมีอะไรเหรอ
เขาอยากแสดงด้านชิลๆ ให้เธอเห็น แต่ก็ไม่อยากให้เธอเลิกไว้ใจเขา
ไม่อยากทำตัวเป็นเด็กตอนอยู่กับเธอ
กลิ้งลงมาแล้ว
ผมกลิ้งกระเป๋าใส่หัวคุณ มันกลิ้งลงมาเลย
แล้วยังไงเนี่ย เหมือนเดิมเลย
คุณก็ได้สิ่งที่หล่นลงมาแล้ว
ไม่เป็นไรนะ
ครั้งหน้าจะเป็นของใหม่
คุณอ่านในนิตยสารมาใช่มั้ย จิตวิทยาของหนุ่มๆ ใช่รึเปล่า
นิตยสารมันทำไมนะคะ
คนฉลาดๆ เป็นคนเขียนนี่
ฉันก็ไม่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะคะ
แค่คิดว่าเขาทำตัวปกติ
เหมือนเวลาผู้ชายทั่วไปเจอผู้หญิงที่ชอบ
แต่พอชินกับความรู้สึกนั้น
มันก็จะจบลงที่เขาหันไปมองคนอื่น โดยไม่มีเหตุผลเลย
แล้วก็จะเล่นมุกเพื่อจะได้หัวเราะกัน
จากนั้นพอผู้หญิงหัวเราะคิกคัก
เขาก็จะเริ่มชอบเธอมากขึ้น แล้วก็มีความสุขมาก
ให้ตายสิ ถามจริง
กลิ่นอะไรเนี่ย ต้นหอมเหรอ
น่าเกลียดที่สุดเลย
ในนิตยสาร...
เหรอครับ
ใช่ค่ะ มันเป็นบทความทางการศึกษา
เราจะไปถ่ายกันที่ซุนอูรีสอร์ตกันสองตอน ซึ่งก็คือตอน 15 กับ 16
พวกเขาอนุญาตให้เราถ่ายในร้านอาหารฟรี
ในวันธรรมดาช่วงบ่าย
เราจะประหยัดเงินได้ 5-6 พันล้านวอน
เธอควรจะส่งเรื่องไปให้ฝ่ายการตลาดทำนะ
ฉันอยากให้เธอโฟกัสเรื่องการทำละคร
เราไม่ได้ต่อสัญญากับนักเขียนคิมคยองจิน
เราพยายามกันมากเลยนะคะ
ทำไมพวกนักเขียนต้องมีนิสัยแปลกๆ ด้วย
คงจะแข่งกันเองว่าใครนิสัยแย่กว่ากัน
ใช่ว่าทำแล้วจะได้แต้มหรือรางวัล อะไรสักหน่อย
เราได้นักลงทุนมาแล้ว
ทำไมหาสคริปต์มันยากขนาดนี้นะ
ทุกวันนี้เอเจนซีทำโปรดักชัน ค่อนข้างจะเห็นแก่ตัวกัน
ถ้าเป็นนักเขียนหน้าใหม่ล่ะคะ
งานจะอ่อนประสบการณ์น่ะสิ
อ่อนประสบการณ์ แต่ทำเป็นอวดดี
พวกตามสถาบันอบรม เขาเน้นเรื่องความภูมิใจกันรึไง
ถ้างานม็อบถูพื้นเสร็จเมื่อไหร่
ฉันจะหาเวลาไปเจอนักเขียนนะคะ
แล้วก็จะเช็กงานเขียนของพวกหน้าใหม่ด้วย
เกิดอะไรขึ้นกับไม้ม็อบ
อ้อ ไอ้ห่านั่น
ชอบก่อเรื่องตลอดเลย
นี่เอกสารโอนเงินค่ะ
ขอบคุณครับ
ท่านประธานว่าไงบ้างครับ
วันนี้ฉันเห็นเธอด่าคนครั้งแรกเลยนะ
- ด่าคุณเหรอ - ไม่ใช่
ด่าเหมือนเวลาเย็บตะเข็บ กางเกงไม่เรียบร้อย...
แล้วกางเกงก็หดตัวเล็กลง
เหมือนเวลาเรารับมือความเครียดไม่ได้
มาผ่านมันไปให้ได้โดยไม่ต้องด่ากันเถอะ
คุณน่าจะน่ารักนะเวลาด่า
ฉันด่าเก่งนะ
- งั้นก็ด่าสิ - เก่งจริงๆ นะ
งั้นก็ด่าเลย
แจฮุน คุณนี่ขี้แกล้งเหมือนกันนะ
ลองด่าดูสิ ผมรู้คุณไม่ด่าหรอก
บอกว่าด่าเก่งก็ไม่เชื่อ ตาบ้านี่
เก่งจริงๆ ด้วย
- นั่นสไตล์ฉันเลย - คู่นั้นเหรอ
คิดว่าไง
คู่นี้สวยกว่า
งั้นก็โอเค
เราควรทำอะไรกันดี
เดินควงแขนแบบนี้โอเคใช่มั้ยนะ
นายอยู่กับฉัน แถมมีกล้องถ่ายอยู่ด้วย
ต่อให้มีคนมาถ่ายรูปเรา เขาก็เป็นผู้จัดการฉันอยู่ดี
เธอไปไหนมาไหนกับมินจุนบ่อยเหรอ
เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียน
มีเพื่อนเป็นผู้จัดการ เธอไม่อึดอัดเหรอ
ก่อนหน้านี้เราไม่สนิทกัน
สนิทในฐานะผู้จัดการ แต่ไม่ใช่ในฐานะเพื่อนเหรอ
ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีมินจุน
แปลกนะ ประโยคฟังดูรักกันมากเลย
แต่กลับไม่รู้สึกถึงความรัก
เพราะไม่มีความรักน่ะสิ
อะไรล่ะ
- หยุดก่อน - ทำไมล่ะ
ปกติวันหยุดเธอจะมาทำอะไรแบบนี้เหรอ
ใช่ ทุกอย่างในวันนี้เป็นเรื่องจริง
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมน้ำหนักไม่ขึ้น
ข้าวก็ไม่กินเหมือนกัน
แทนที่จะมาถ่ายสารคดีแบบนี้
เราควรพาเธอไปโรงพยาบาล ทำซีทีสแกนสักหน่อย
เธอเป็นสุดยอดมนุษย์
ให้ตาย
จัดการมันที
จัดให้
พวกเขาดูเข้ากันดีนะ
บริหารสมองหน่อย
เธอชอบอ่านหนังสือเหรอ
ไม่ชอบอ่านแต่ชอบซื้อ
- ค่อยยังชั่วหน่อย - ทำไมล่ะ
แทนที่จะบริหารสมอง ฉันว่าเธอต้องดูแลตัวเองหน่อยนะ
เธอก็อ่านหนังสือเยอะไม่ใช่เหรอ
ฉันดูแลตัวเองก่อนแล้วค่อยมาอ่าน
รู้มั้ยว่าวันนี้เราเดินเกิน 20,000 ก้าวแล้ว
ขอโทษนะ บริษัทเพิ่งโทรมา
พวกเขาอยากให้เธอเข้าไปหา
- อะไรนะ - มีสคริปต์มาให้อ่าน
จริงเหรอ ไปปาร์ตี้กันดีกว่า
อีโซมินจาก "นักแสดงหญิง"
เธออาจจะเป็นผู้หญิง เป็นนักแสดง แต่เธอไม่ใช่คน
เธอชวนคนอื่นไปปาร์ตี้ หลังจาก เดินมา 20,000 ก้าวโดยไม่กินข้าวได้ยังไงกัน
แต่...
เวลาว่างพลังงานเธอก็เหลือล้นมาก
ทำไมตอนอยู่หน้ากล้อง ถึงได้ดูไร้พลังงานแบบนั้น
- เพราะไม่อยากทำงานหรอกเหรอ - ไม่ใช่หรอก
เวลาเธออยู่หน้ากล้อง โดยที่ไม่เข้าใจสถานการณ์ของตัวเอง
ความเครียดทางใจ...
จะทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลัง แบกถุงทรายอยู่บนหลังเป็นร้อยโล
กล้องคือถุงทรายเหรอ
บางทีพวกนักแสดงอาจจะมีพลังงานมหาศาล
พอฉันมาอยู่หน้ากล้องแล้ว ฉันก็เหนื่อยเหมือนกันนะคะ
นี่ไม่ใช่รายการทีวี คุณเป็นตัวเองได้เลยนะ
ฉันแค่ต้องพูดถึงพี่โซมินใช่มั้ยคะ
ค่ะ เอาสั้นก็พอ
พูดได้เลยครับ
พี่โซมินสวยมากเลยค่ะ
แค่นั้นเหรอคะ มันดู...
พี่โซมินสวยมากเลยค่ะ
คุณช่วยพูดอย่างอื่น...
พี่โซมินน่ารักมากเลย
คุณไม่ใช่ตู้อัตโนมัตินะ...
ถ้าอยากพูดอะไรกับเธอก็พูดได้เลย
พี่โซมินน่ารักมากเลย
ละครช่วงวันหยุดเหรอ
ผู้กำกับติดต่อเรามา
ถามว่าตารางงานเธอเป็นยังไงบ้าง
ตอนแรกก็เว็บดรามา ตอนนี้ยังเป็นละครช่วงวันหยุดอีกเหรอ
ฉันอยากเล่นละครที่ฉายวันธรรมดา จันทร์ถึงศุกร์
วันเสาร์ ละครจะเริ่มฉายสองตอนแรกวันเสาร์
ไม่เอาละครวันหยุด จะเอาละครที่ฉายจันทร์ถึงเสาร์
นั่นแหละถึงเป็นวันเสาร์ เสาร์สองตอน
ค่อยฟังดูดีขึ้นหน่อย ละครเสาร์สองตอน
เหมือนถูกลอตเตอรีเลย ถ้าได้ก็เหมือนถูกลอตเตอรีนะ
ชนะแล้วยังไง
มันขึ้นอยู่กับเกม
ยิ่งโอกาสแพ้สูงเท่าไหร่ เงินที่จะได้ก็สูงเท่านั้น
คุณจะให้ฉันเล่นละคร ที่มีโอกาสจะ...
ไม่ประสบความสำเร็จ
ไม่ ผมพนันเรื่องชื่อเสียงคุณ กับเงินที่จะได้คืนมาเลย
อีกอย่าง ปกตินักเขียนก็จะได้เรตติง อยู่ที่ 10 เปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว
ลองอ่านสคริปต์ก่อน
ฉันจะอ่านแค่ตอนเดียว
ตอนสองเป็นต้นไปสนุกกว่านะ
มินจุน เราต้องคุยกันหน่อย
พี่โซมิน เธอสวยมากเลยนะ
เราไม่ตามเธอไปเหรอ
ฉันจะไม่ถ่ายตอนนี้
ไม่ว่าก่อนหน้านี้จะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
เราไม่ควรทิ้งอาหารไว้
เป็นกฎใหม่ที่ฉันคิดขึ้นมา
มินจุน นายเลิกทำงานกับโซมินได้แล้ว
- อะไรนะ - เหนื่อยจะตาย
ไม่ ผมโอเค
นายมีประสบการณ์เยอะนะ
เป็นผู้จัดการเธอมานานแล้วนี่
คุณเป็นท่านประธานที่เป็นคนตัดสินใจนี่
ไปแฮนัมเอนต์ซะไป
นายจะได้ทำตำแหน่งผู้จัดการทีม
เกิดอะไรขึ้น ผมถูกไล่ออกเหรอ
นายพูดอะไร คิดว่าฉันอยากปล่อยนายไปเหรอ
เอเจนซีเรามีผู้จัดการทีมสี่คนแล้ว
นายประสบการณ์เยอะ แต่ไม่มีตำแหน่งดีๆ ให้ลง
แล้วพูดตรงๆ ว่า แฮนัมก็เป็นบริษัทใหญ่
คุณฮวังก็ไม่เข้ามายุ่งแล้ว
แต่ทำไมจู่ๆ ถึง...
ฉันไม่อยากให้นายไปไง
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมคุณดูเศร้าจัง
ตอนนี้
พวกเขากังวลกันเพราะไม่มีใครมีประสบการณ์เลย
เลยขอให้ฉันมาชวนนาย
โอกาสมันหายากนะ นายควรได้ไปทำงานดีๆ ที่นั่น
ผมไม่ได้บอกว่าจะไป
ฉันรู้ว่านายเป็นคนจงรักภักดี
ฉันรู้ว่านายแคร์ฉันมาก
ไม่เป็นไรนะ
พูดอะไรของคุณเนี่ย
อะไรกัน
ทำไมต้องร้องไห้ด้วย
หมายความว่าไง ฉันไม่ได้ร้องไห้
ทำไมทุกวันนี้ถึงชอบเล่นละครนักนะ
ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเล่นเก่ง
โธ่เอ๊ย
มีบางอย่างแปลกๆ
ตัวแฟนเก่ามีครอบครัวแล้ว
ไม่ถูกสิ
ถ่ายละครอยู่เหรอ ทำไมพูดคนเดียว
คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่นี่
เราอยู่ในลิฟต์ไง นายคิดว่าไงล่ะ
ทำไม แฟนเก่านายจะแต่งงานเหรอ
เปล่า ผมคิดเรื่องสคริปต์ละครน่ะ
อย่าทำให้ชีวิตในวัยนี้กลายเป็นละครสิ
บอมซูกำลังเสียใจอยู่ตอนนี้
ไปดื่มเบียร์แล้วคุยเรื่องที่เหลือต่อกัน
ไม่เป็นไรครับ ผมโอเค
ไปกินอาหารทะเลลวก จิ้มโคโนวาดะ ห่อด้วยสาหร่ายอีกที
ไม่เป็นไรครับ
ไปเถอะ ร้านอยู่ฝั่งตรงข้ามนี้เอง
นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดของการเลิกงาน
เป็นยังไงบ้างคะ พวกเขาให้ละครผู้กำกับซนลงฉายรึเปล่า
เขายังไม่มีบริษัทโปรดักชันด้วยซ้ำ
เธอเป็นนักเขียนหน้าใหม่ แปลว่าเราถ่วงเวลาได้
เขาจะยอมเหรอ
จะดีกว่านะถ้าเขายอมน่ะ
- หมายความว่าไงคะ - ไม่มีอะไรครับ
รู้มั้ยว่าคุณเนี่ยมีส่วนช่วยพวกเขาเยอะเลย
- จริงเหรอ - เงื่อนไขคุณ...
ทำให้สคริปต์ของนักเขียนอิมจินจูไม่ได้ทำเป็นละคร
- อื้อ - แต่ผู้กำกับคือซนบอมซู
ต่อให้ช่องไม่ชอบสคริปต์ของนักเขียนอิม
มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่บริษัทจะปฏิเสธสองคนนี้
เราปล่อยให้คนอื่นคิดว่าคุณมีอิทธิพลเหนือ
ผู้กำกับเก่งๆ ในบริษัทเราไม่ได้
จริงค่ะ
ฉันล้อเล่นน่ะค่ะ แต่มันก็สนุกขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ
แล้วยังไงคะ
ตอนนี้สคริปต์ละครของจินจู คงจะหาทางลงยากอยู่ใช่มั้ย
ไม่ครับ ไม่มีปัญหาอะไรเลย
แค่ต้องยืดเวลาออกไปเฉยๆ
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ในช่วงที่มีปัญหา
บางทีมันก็รู้สึกดี
ผมต้องขอบคุณคุณ
ช่างเถอะ ฉันไม่อยากรู้สึกภูมิใจ
กระเป๋าไม่ได้ตกลงมา ตั้งแต่แรก
สิ่งเดียวที่เราได้จากการนั่งเฉยๆ คือหายใจ
ให้ตายสิ ละอองฝุ่นอีก
ทวยเทพ...
คงจะมองลงมาเหมือนนี่เป็นเกมหมากรุก
ช่วงเวลาที่วางหมากลงบนบอร์ด
มันก็เกิดวิกฤตขึ้นในทันที
"นี่ กังวลเรื่องอะไรอยู่"
"นายเป็นแค่หมากที่ต้องวิ่งไป จนกว่าชีวิตจะจบลง วิ่งไป"
แต่ผมกลับคิดได้ตอนเห็นคุณ ท้าทายทวยเทพ
"ก็ได้ ปล่อยเธอไว้คนเดียวเถอะ"
หืม
"มันเป็นการต่อสู้ที่เกินความสามารถผม"
แต่อย่าทำแบบนี้บ่อยนักนะ
ผมเป็นห่วง
- เรื่องอะไร - คุณอาจได้เป็นเทพด้วยการทุบตีเขา
- ถ้าคุณแพ้ล่ะ - ฉันก็จะตาย
- ผมถึงได้ห่วงคุณไง - เข้าใจแล้ว
คุณอยากให้ฉันเขียนต่อให้จบ 16 ตอน ก่อนตายใช่มั้ย
คุณหมายความแบบนั้นใช่มั้ย
ผมชักจะปลื้มคุณแล้ว
ผมปลื้มคุณ
สวัสดีครับ
ผมชื่อซนบอมซู
หวัดดีครับ
ไง
ดีเลย จะได้แอบกินบ้าง
- ไม่เป็นไรครับ - นั่งก่อนสิ
งั้นนั่งแล้วนะ
รู้จักนักเขียนจองฮเยจองกันใช่มั้ย
สวัสดีครับนักเขียนจอง
- เรานั่งด้วยได้ใช่มั้ยครับ - ได้ค่ะ
ไม่เจอกันนานเลยนะคุณคิม
สวัสดีครับคุณจอง
รู้จักฮวานดงด้วยเหรอ
เขาเป็นผู้กำกับทีมบี ละครปีที่แล้วน่ะ
เข้าใจแล้ว นายเคยเป็นผู้กำกับทีมบี
ผู้กำกับยางบาดเจ็บน่ะครับ ผมเลยไปทำหน้าที่แทน
นายจบลงด้วยการทำหน้าที่แทนอยู่นานเลยนะ
- ดีเลย สั่งเบียร์มากินสิ - ได้ครับ
สั่งเบียร์หน่อยครับ
มากินให้เสร็จก่อนสิ
เล่นกับไดโนเสาร์อยู่ได้
รู้สึกเหมือนอยู่ในยุคไดโนเสาร์เลย
ตอนผมดู "จูราสิก เวิร์ล" ครั้งก่อน
เด็กที่นั่งแถวหลังผม พูดชื่อไดโนเสาร์ที่ออกมาได้ทุกตัวเลยนะครับ
กินต้นหอมหน่อย
น้ำผักกินกับหมูย่างเข้ากว่าต้นหอมปรุงรสอีก
จริงด้วย
ไร้ประโยชน์
รอบนี้จะมาเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ให้โปรเจกต์ฉันด้วยมั้ยคะ
เขาชอบบอมซู
- เขาควรจะได้เป็นผู้กำกับนะ - เพิ่งสามสิบเอง
ผู้กำกับซนก็ได้เป็นผู้กำกับตอนอายุสามสิบ
- จริงเหรอ - ใช่ ถ้าอายุตามสากลก็คือ 28
ผู้กำกับคิมก็ทำงานเก่งนะคะ
ทำไมไม่ลองดูล่ะคะ คุณว่างั้นมั้ย
คุณมาเป็นผู้กำกับละครฉันได้นะ
มันค่อนข้างจะ...
คงจะดีนะคะถ้าได้ฉายพร้อมกันสองเรื่องเลย
ละครเธออาจจะไม่เหมือนใคร แต่คงไม่ได้เรตติงเยอะหรอก
คนละคอนเซ็ปต์กับของฉันเลย มันะจะได้บาลานซ์กัน
ถ้าละครฉันเปรียบเสมือนเนื้อที่สุกกำลังดี
ของจินจูก็คงจะเป็นเนื้อดิบ
การตัดสินใจยังไม่เรียบร้อยดีเลยครับ
แต่งานเธอไม่เหมือนใครจริงๆ
อีกอย่าง เธอก็มีผม ไม่ต้องห่วงนะ
ผู้กำกับทุกคนคิดเสมอว่า งานของตัวเองจะต้องดัง
ได้ยินว่าคุณก็เป็นผู้กำกับเหมือนกัน
ตอนนี้เรากำลังหาบริษัทโปรดักชันอยู่ครับ
แล้วค่อยหาที่ทำงาน
โอ้ บริษัทฉันก็หาละครทำอยู่เหมือนกันค่ะ
เธอทำละครอยู่สองเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ
คนเขียนบทปัจจุบันยกเลิกสัญญาแล้ว
ส่วนนักเขียนหน้าใหม่อีกคนก็ไม่ค่อยโอเค
ผม ผู้กำกับซนบอมซูจากเจบีซี
ฉันรู้จักคุณดีค่ะ ผู้กำกับ ฉันฮวังฮันจู
คุณจะเริ่มแคสต์นักแสดงแล้วสินะคะ
การแคสต์นักแสดง เป็นเรื่องที่สำคัญมาก เราจะเริ่มกันในเร็วๆ นี้
ฉันทำงานกับนักแสดงอยู่คนนึง เธอกำลังหาโปรเจกต์ทำอยู่
ฉันต้องไปบอกเธอด้วยเหมือนกัน
เธอชื่ออะไรเหรอครับ
อีโซมินค่ะ เธอเคยดังมาก่อน
เคยเหรอ ตอนนี้ก็เล่นเป็นตัวเอก ในละครสั้นๆ ได้ดีอยู่นะครับ
- เหรอคะ - ฝากตัวด้วยนะครับ
- ฝากตัวด้วยนะคะ - ฉันควรจะเป็นคนพูดคำนั้น
ไม่ครับ ฝากตัวด้วยนะครับ
คุณนักเขียน ทักทายเธอหน่อยสิ
ผู้จัดการฮวังฮันจูผู้น่าสนใจ
งั้นก็ได้ ฉันเป็นนักเขียนสคริปต์นะคะ
ฉันแวะไปที่ช่องได้มั้ยคะ
ถ้ามันไม่ไกลเกินไปนะครับ
ไม่ว่าจะไกลแค่ไหน ฉันก็ไปได้ค่ะ
คุณแวะมาเมื่อไหร่ก็ได้นะ ทำตัวให้เหมือนอยู่บ้านเลย
งั้นก็ได้ค่ะ
เราน่าจะไปทานข้าวกันบ้างนะ คุณนักเขียนด้วย
ชอบกินอะไรล่ะคะ
เอาที่คุณชอบทาน
คุณนักเขียนชอบทานอะไรคะ
ฉันอยากกินล็อบสเตอร์ที่บาร์แฮอึนแด
เดี๋ยวจัดการให้นะคะ มาดื่มกันดีกว่า
บริษัทโปรดักชันก็จะเป็นบริษัทใหม่เหมือนกัน
- นักแสดงก็คงไม่ใช่ระดับท็อป - ผมเห็นด้วย
ผมรู้ว่าคุณมีชื่อเสียง แต่เราก็ต้องการผู้กำกับดีๆ เหมือนกันนะ
ฮวานดงมาทำงานเป็นผู้ช่วย เพราะเขาชอบบอมซู
จริงเหรอ
ดูเหมือนจะเป็นโอกาสดีๆ นะคะ
คุณก็
ผมทำได้นะ
ใช่มั้ยล่ะคะ
คุณนักเขียน คุณดื่มนิดเดียวเองนะ
ฉันติดนิสัยดื่มเยอะน่ะ ก็เลยคุมตัวเองอยู่
มีคนโทรมา
ไปห้องน้ำก่อน เดี๋ยวมาครับ
ผมชื่นชมคุณจริงๆ นะ ขอตัวไปห้องน้ำก่อนครับ
พี่คะ...
คุณคิดยังไง ชอบมั้ย
เกลียดครับ
เขาบอกให้ทำเหรอ
แล้วคำว่า "แบ๊ว" นี่มาจากไหนกัน
ภาษาอังกฤษใช้คำว่าอะไรนะ
สวยเหรอ
น่ารัก
ไม่ได้ความหมายต่างกันหรอกเหรอ
แล้วภาษาฝรั่งเศสล่ะ
- ชาร์มองต์ - ใช่มีเสน่ห์มั้ย
แล้วภาษาเปอร์เซียล่ะ
ไม่ใช่
ฉันหมายถึงให้ลองพูดว่า "การแสดง น่ารัก สวย มีเสน่ห์" เป็นภาษาอื่น
ผมไม่ได้คิดคำนั้นขึ้นมา ทำไมต้องโกรธด้วย
ที่นั่งมาทั้งวันทำผมปวดข้อไปหมดแล้ว
"ไอเคียว"
-"ไอเคียว" เหรอ - ในภาษาญี่ปุ่นก็มีใช่มั้ย
แต่ประเด็นคือ...
ไม่ใช่ผู้กำกับคนเดียวที่พูดนะ
หัวหน้าแผนกที่สถานีก็พูดเหมือนกัน
พูดจาน่ารักแบบนั้น จะทำให้หลายๆ อย่างง่ายขึ้น
เธอเป็นผู้หญิง
โธ่
- งั้นก็ทำเลยสิ - หืม
ทำเลย
พี่คะ
พี่ขา
พี่คะดูนี่เร็ว พี่แค่ต้องเปิดเครื่อง ใช้เท้าทำแบบนี้
ใช่มั้ยคะพี่
พี่อยากรู้ใช่มั้ยล่ะคะ มันน่าทึ่งออกนะคะ
พี่ขาพี่
พี่ขา มองอะไรอยู่ มองตรงนี้สิคะ
ถ้าไม่มอง ฮันจูจะเศร้านะ
ฮันจูจะงอน
พี่คะ พี่ขา ถ้าเหยียบอีกที เครื่องมันก็จะดับ
พี่รอเดี๋ยวนะจ๊ะ เดี๋ยวฉันมา
คุณพี่ผู้จัดการคะ
พี่รู้อยู่แล้วเนอะ
หยุดทีได้มั้ย
พี่บอกว่าจะบอกเขา แต่ไม่เห็นพูดอะไรเลย
ฮันจูจะดูเป็นคนยังไงล่ะจ๊ะ
ฮันจูก็จะดูโง่ เพราะพี่คนเดียวเลย
พี่จะทำยังไงละจ๊ะ รับผิดชอบฉันด้วยสิ
พี่
พี่คะ พี่ขา พี่คะ พี่ขา
โอป้า โอป้า กังนัมสไตล์
พี่คะ พี่ขา
คนเขียนใส่รายละเอียดไปในสคริปต์แล้วนะ
ถ้าทำเมิน พี่ก็ใจร้ายมากจริงๆ
รับผิดชอบด้วยนะ รับผิดชอบด้วย
รับผิดชอบด้วยจ้ะ รับผิดชอบด้วย
มันเขียนไว้ในสคริปต์แล้ว ถ้าไม่ยอมถ่าย...
ก็แปลว่าใจร้ายมากเลยนะ
พี่จ๊ะ ทำไมไม่ยอมถ่ายล่ะ
เดี๋ยวสิจ๊ะ จะไปไหน
รอฮันจูด้วย พี่จะไปไหน
พี่จ๋า
พี่นี่เลือกกินจริงๆ เลยนะ
- พี่ไม่ควรเลือกกินนะ... - ฉันไม่เลือกกินแล้ว!
เข้าใจแล้ว
พี่ต้องใช้ม็อบถูเศษอาหารที่พื้นด้วยนะ
- เห็นด้วยมั้ยจ๊ะ - ยัยนี่
- อาหารอร่อยมั้ยจ๊ะพี่ - ไม่ต้องมาคุยกับฉัน
ไปไกลๆ เลย
กินให้อร่อยนะครับ
- กินให้อร่อยน้า - ฉันอิ่มแล้ว
พี่จะไปไหน เอาจานไปด้วยสิพี่
นี่ เมื่อวานน่ะ...
หืม
เมื่อวานทำไม
ก็...
คือว่า...
ช่างมันเถอะ
ได้ยินว่าอยู่กับนักเขียนอิมทั้งวันเลย
ผมไม่ได้...
- ทำอะไรเลยทั้งวัน - ไม่ได้ทำอะไรเลยเหรอ
ใช่ ไม่ได้ทำอะไรเลย
แต่ผมเห็นนะ
เห็นอะไร
สคริปต์เหรอ
- เปล่า - เปล่าอะไร
พี่จ๊ะ คนเขียนบทไม่ยอมแก้ซีนเลย
ถ้าขอให้เธอแก้อีก ฉันจะเฉือดพี่เลยน้า
เข้าใจมั้ยจ๊ะพี่
พูดจริงๆ นะ คือ
ผมว่าผมทำพลาดครั้งใหญ่เลย
พี่จ๊ะ
พี่
พี่หลบไปก่อน ยังไม่ถึงตาพี่นะ
ผมทำผิดพลาดร้ายแรง
ตายแล้ว จับตัวฉันเหรอ
นี่ ฉันขอโทษ
พี่จ๊ะ
นี่ ฉันทำเอง เอามา
เอามาเลย
พี่จ๊ะ ฉันสอนวิธีใช้ได้นะ
ฉันใช้เป็นแล้ว
ฉันใช้เป็น ฉันจะทำเอง
แบบนี้ไง ใช่มั้ย
เห็นมั้ย ฉันใช้เป็น
คล่องเลยด้วย
ทำได้สบายมาก
ขอบคุณนะคะพี่
พี่สาว วันนี้เหนื่อยมากเลยใช่มั้ย
พี่สาว
ไหล่พี่ตึงมากเลย
พี่สาว
ไล่ตึงสุดๆ เลย
พี่สาว
- คุณเห็นอะไร - ห้ะ
- สคริปต์เหรอ - เปล่า
ห้ะ
ไม่มีอะไร
มันโยกย้าย
โยกย้ายเหรอ
เหมือนท่าเต้นอะไรแบบนั้นเหรอ
มันสั่นไหว
สั่นไหว สั่นไหว ท่าแบบนี้ใช่มั้ย
ใจผมหยุดเต้นไปแป๊บนึง
อะไร หัวใจเหรอ ใจเต้นตามเพลงเหรอ
สคริปต์คุณคงจะดีสินะ
ให้ตาย
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
บังเอิญถ่ายไว้ใช่มั้ย
คิดไอเดียดีๆ ออกมั้ย
ทำไมเธอพูดคนเดียว
มินจุนโดนบริษัทใหญ่ดึงตัวไปเหรอ
แปลว่าเขาจะเลิกเป็นผู้จัดการให้โซมิน
คุณรู้ได้ยังไง
บอกแล้วไงว่าไม่ให้ถ่าย
ผมขอโทษ...
ผมทำพลาดไปใช่มั้ย
แจฮุน คุณสารภาพยังไงเหรอ
ผมโดนจับได้ก่อนจะส่งข้อความไปหาเธอ
เฮ้ย
ผมชอบคุณ
มาเริ่มกันใหม่ดีกว่า
งั้นเดตกันนะ
ทำไมแต่งตัวสวยจัง
แบบนี้คุณก็สวยอยู่แล้ว
คุณพูดกับกำแพงอยู่
ขอจูบได้มั้ย มาจูบกัน
ประทับใจแฮะ
ทำไมต้องหน้าแดงด้วย
จะไม่สารภาพรักเหรอ
ถ้าไม่เร็วขึ้นก็ต้องช้าลง
ต้องสารภาพด้วยเหรอ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย